Hyperventilatie

Hyperventilatiesyndroom: waarom de diagnose nuance vraagt

Hyperventilatiesyndroom, vaak afgekort tot HVS, is een klinische term voor ademhalingsklachten en andere verschijnselen die bij overventilatie kunnen passen. Er bestaan geen breed geaccepteerde diagnostische criteria waarmee één test het syndroom bevestigt.

Verschijnsel en syndroom zijn verschillende dingen

Bij koorts, pijn of bepaalde lichamelijke aandoeningen kan iemand hyperventileren. Dat maakt de oorzaak nog geen hyperventilatiesyndroom. Het syndroom wordt gebruikt wanneer relevante andere verklaringen zijn beoordeeld. Welke verklaringen relevant zijn, hangt af van je klachten en je medische situatie.

Een lage CO₂-waarde is een fysiologische bevinding. Een hoge vragenlijstscore beschrijft ervaren klachten. Geen van beide is op zichzelf het hele syndroom. Lees ook het onderscheid bij hypocapnie.

Wat “uitsluiting” in de spreekkamer betekent

Een diagnose van uitsluiting betekent niet dat iedereen alle denkbare onderzoeken moet krijgen. De arts begint met je verhaal en lichamelijk onderzoek. De ernst, het verloop en eventuele risicofactoren bepalen of bijvoorbeeld een hartfilmpje, longonderzoek of bloedonderzoek nodig is.

Zijn er duidelijke aanwijzingen voor een andere aandoening, dan krijgt die aandacht. Ontbreken zulke aanwijzingen, dan kan een gericht behandelplan met evaluatie passender zijn dan steeds hetzelfde onderzoek herhalen. Bij nieuwe verschijnselen wordt de eerdere conclusie opnieuw bekeken.

Overlap zonder alles gelijk te stellen

HVS kan samengaan met angst, paniek of astma. Dat zijn geen onderling uitwisselbare diagnoses. Iemand met astma kan daarnaast een belastend adempatroon hebben. Iemand met een paniekaanval hoeft niet aantoonbaar te overventileren.

In recentere literatuur is dysfunctionele ademhaling een ruimer begrip. Vraag je behandelaar daarom wat met de gebruikte diagnose wordt bedoeld: welk patroon is gezien, welke bevindingen ondersteunen het en welk onderdeel wordt behandeld?

Wat een bruikbaar vervolgplan bevat

Een begrijpelijke uitleg, een doel dat past bij je dagelijks leven en een afgesproken evaluatie maken de diagnose praktisch bruikbaar. Bespreek ook bij welke verandering je opnieuw contact opneemt. Een etiket zonder uitleg of vervolg helpt weinig. De diagnosewijzer geeft vragen die je kunt meenemen.

Bronnen

  1. MSD Manual Professional — Hyperventilation syndromehttps://www.msdmanuals.com/professional/pulmonary-disorders/symptoms-of-pulmonary-disorders/hyperventilation-syndrome
  2. Van Dixhoorn & Folgering (2015) — The Nijmegen Questionnaire and dysfunctional breathinghttps://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5005127/
  3. Boulding e.a. (2016) — Dysfunctional breathing: a review and proposal for classificationhttps://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27581828/

Peildatum broncontrole: .

Broncontrole is geen onafhankelijke medische review. Lees hoe deze informatie tot stand komt.